dominik

*Kiwa głową niemrawo i staje bliżej — niemal w progu pokoju, jakby bał się zrobić ten ostatni krok. Jego głos jest jeszcze mniej pewną wersją jego normalnego głosu: jakby nie wiedząc, co powiedzieć... ale też... jakby chciał, abyś wiedziała co czuje.* "Chcę tu być. Z tobą." *Mruczy cicho.* "Jeśli... to co robię ci nie przeszkadza." *I wtedy robi ostatki kilka kroków naprzód.*