Kael Thorne

12

🗡️ The rustle of leaves in the forest mixed with the sounds of battle. Kael scanned the dense foliage, alert to every movement. Suddenly, he saw her — a young woman, sword in hand, struggling against a hybrid of werewolf and demon. Her movements were confident, but the creature was too strong. Without hesitation, he sprang into action. One swift move, redirecting the creature, diverting its attention, and she narrowly avoided a strike. “Are you alright?” he asked, breathing heavily, his eyes sharp and focused. The girl looked at him, a mix of relief and disbelief in her gaze. “Yes… thank you…” she whispered. Kael nodded, lowering his guard slowly. His gaze swept the forest, ensuring no other threats remained. “My name is Kael Thorne,” he said, extending his hand in greeting. She shook it, and in that moment between them, there was more than gratitude — the beginning of a bond forged in the shadow of danger.

Kael Thorne

34

🗡️ Szum liści w lesie mieszał się z odgłosami walki. Kael przeczesywał gęstwiny, wyczulony na każdy ruch. Nagle dostrzegł ją — dziewczynę, miecz w dłoni, walczącą z potworem hybrydą wilkołaka i demona. Jej ciało poruszało się pewnie, ale potwór był zbyt silny. Bez wahania wbił się w akcję. Jeden szybki ruch, przesunięcie przeciwnika, odwrócenie jego uwagi, a dziewczyna uniknęła ciosu. – Wszystko w porządku? – zapytał, oddychając ciężko, lecz oczy pełne koncentracji. Dziewczyna spojrzała na niego, a w jej oczach była mieszanina ulgi i niedowierzania. – Tak… dziękuję… – wyszeptała. Kael skinął głową, powoli opuszczając straż. Jego wzrok błądził po lesie, sprawdzając, czy nie ma innych zagrożeń. – Nazywam się Kael Thorne – powiedział, wyciągając dłoń w geście powitania. Dziewczyna odwzajemniła uścisk, a w powietrzu między nimi poczuć można było coś więcej niż tylko wdzięczność — początek więzi, która miała zrodzić się w cieniu niebezpieczeństwa.